RISQ Blogs

Na een prima vlucht dalen we neer boven Philapdelphia. De purser van US Airways heeft er zin in; dolenthousiast kondigt hij aan "Welcome to Philadelphia, people. The champions of the World Series!"
De trein naar 30th Station is zo genomen en voordat ik het weet sta ik in downtown Philly. Tom komt een paar uur later met de Greyhound bus vanuit New York aan.
De eerste avond maken we kennis met Thomas en Linda (ons gastgezin), wisselen Amerikaanse en Nederlandse kadootjes uit en drinken een eerste glas wijn op wat hopelijk een paar fantastische dagen gaan worden.

Vanochtend om 09.30 uur staan we dan voor het hoofdkantoor van de Obama-campagne in Samsom Street, downtown Philly. We hebben dan nog geen idee wat ons te wachten staat. Maar daar komen we gauw genoeg achter....Het hoofdkantoor van de Obama-campagne zit op de 4e verdieping van een kantoorgebouw. Bij binnenkomst worden Tom en ik officieel als vrijwilligers registreert. Het is een grote ruimte en overal hangen posters, krantenknipsels, affiches en foto's aan de muur. Er staan rijen computers waarop vrijwilligers aan het werk zijn, weer anderen zitten aan de telefoon en er is zelfs een speciale kinderhoek. In het midden van het kantoor staan rekken vol met foldermateriaal, keurig gelabeld en gesorteerd op onderwerp en taal. Op de grond worden door aan aantal vrijwilligers grote reclameborden in elkaar geknutseld en even verderop staan een aantal lange tafels.
De Phillies (Philadelphia's honkbalclub) hebben voor het eerst in 28 jaar de World Series gewonnen en vandaag wordt dat gevierd met een enorme parade door de stad met meer dan een miljoen uitzinnige, dronken supporters. Een uitgelezen mogelijkheid om de zichtbaarheid van de campagne te vergroten. Dat is ook de boodschap die wij van de coördinator van het Obama-kantoor krijgen. Alles wat aan nieuw campagne materiaal binnen is gekomen moet eruit! Het gaat vandaag om visibility.

Campagnekantoor downtown Philadelphia

Tom en ik worden aan het werk gezet. Stapels posters, stickers, flyers e.d. moeten gevouwen en opgerold worden en daarna in dozen worden gezet. De handen uit de mouwen dus! Tom staat aan tafel met Brad uit Seattle, ik sta aan tafel met Linda, een oudere dame uit Philadelphia. Al vouwend raken we met elkaar aan de praat. De sfeer is geweldig, vrijwiligers stromen langzaamaan binnen en en ze komen van overal: vanuit andere staten maar ook een enkeling uit Zweden en de UK. Er staan snoepjes, broodjes, koekjes en koffie en we krijgen ontzettend leuke reacties op het feit dat wij helemaal vanuit Nederland voor de campagne hiernaartoe zijn gekomen. Het geeft een heel speciaal gevoel om met zo'n enorm gemotiveerd team aan vrijwilligers aan het werk te zijn. Mensen van alle leeftijden, iedereen even enthousiast. Met een paar dozen vol posters gaan we aan het einde van de ochtend dan de straat op, waar het inmiddels een gekkenhuis is. Toeterende auto's, uitzinnige fans die over straat rennen. Het is een heerlijke dag, de zon schijnt en het is warm. Binnen een mum van tijd zijn we van onze posters af, sommige voorbijgangers duiken er letterlijk met z'n allen bovenop, zodat we na tien minuten alweer terug zijn op het campagnekantoor voor een aantal nieuwe dozen. We geven niet alleen posters weg, het gaat er ook om dat we de mensen herinneren dat er dinsdag gestemd moet worden. Daar gaat het immers om. In de peilingen staat Obama er goed voor maar voorkomen moet worden dat men denkt dat stemmen dus niet meer nodig is.

Tom maakt op het campagne-kantoor kennis met David uit Australië, die zich bezighoudt met ‘Votebuilder' het system dat alles, maar dan ook alles registreert dat van belang is om zoveel mogelijk potentiële Obamastemmers te traceren. Hij legt uit dat alle kantoren in alle staten het systeem verplicht gebruiken. Dit in tegenstelling tot vier jaar geleden tijdens de campagne met John Kerry. Toen was het volgens hem wat rommelig, terwijl het huidige system - ook voor de lange termijn - een schat aan informatie biedt. Informatie die gedurende twee jaar is verkregen door telefoontjes, 'oor-knocking en ga zo maar door.

We sluiten deze eerste dag af met stapels stickers die we aan het einde van de middag midden op straat aan een ieder die maar wil en interesse heeft, uitdelen. Busschauffeurs, studenten, Philly-supporters - iedereen is vandaag buiten en in een uitbundige stemming dus ook de stickers vinden gretig aftrek. We staan er niet alleen, op elke hoek in de omgeving staan Obama-vrijwillgers met stapels campagnemateriaal. Het enthousiasme wat we krijgen is enorm. Veel mensen laten weten dat ze al voor Obama zullen gaan stemmen. Maar hier en daar krijgen we soms toch nog een vervelende opmerking naar ons hoofd. Niet iedereen is immers voor Obama. Sommige mensen reageren met "Vandaag vieren we het kampioenschap van onze honkbalhelden, nu even geen politiek!" Een lichtelijk aangeschoten McCain-supporter laat luidkeels weten dat hij niet op Obama zal gaan stemmen. In al zijn dronkenschap kijkt hij niet goed waar hij loopt en valt pardoes over een menu-bord dat midden op de stoep uitgeklapt staat. Tom en ik liggen in een deuk van het lachen, kijken elkaar aan en denken precies hetzelfde.
Boontje.....

Filed under: Yvonne

Yvonne on Friday 31 October 2008