Barack Obama - The Measure of a Man
De dag voordat Barack Obama zijn acceptance speech in Denver, Colorado hield stapte ik het geboortehuis van Martin Luther King binnen.
In augustus/september was ik op vakantie in de Verenigde Staten. Gedurende de week van de Democratische Conventie was ik in Atlanta, een week later (tijdens de Republikeinse Conventie) verbleef ik in Macon en Savannah, Georgia - het diepe, conservatieve Zuiden.
Dr. Martin Luther King Jr.
De dag voordat Barack Obama zijn acceptance speech in Denver houdt stap ik het geboortehuis van Martin Luther King Jr. aan 501, Auburn Avenue (Atlanta) binnen. Aansluitend breng ik uren door in het aangrenzende Dr. King Center en kijk en luister in de daar aanwezige bioscoopzaal naar originele TV-interviews uit die tijd en de beroemde ‘I have a dream' speech. Dat bezoek die dag raakt me diep. Op een prachtige maar indringende manier wordt nog eens uitgelegd welke enorme strijd de zwarte mensen in het Zuiden van Amerika in de jaren vijftig en zestig hebben geleverd. Strijd voor gelijkwaardigheid, strijd voor gelijke rechten, strijd om te mogen stemmen. Het is ijzingwekkend om de beelden van de lange vredesmarsen te zien, de busprotesten, de hardhandige optredens van de politie, de tegendemonstraties van radicale 'witte' mensen en de vele onterechte arrestaties. En wat bovenal indrukwekkend is, is de enorme vastberadenheid van o.a. mensen als Rosa Parks. Zij en anderen bleven geloven in een vreedzame oplossing van de situatie - vasthoudend aan de overtuiging dat waar ze voor demonstreren een simpel recht is. Het Dr. King monument zelf, waar Dr. King en zijn vrouw Coretta begraven liggen is een oase van rust. Maar wat in mijn geheugen gegrift staat is de vitrine waar Dr. King's kleren liggen, zijn koffertje - met daarin de schamele spulletjes die hij bij zich had op zijn laatste reis naar Memphis, Tennessee. De sleutel van de kamer van het hotel waar hij is neergeschoten, zijn bijbel, zijn laatste handgeschreven speech. Het zijn stille getuigen van het verlies van een groot man.
Een dag later geeft Barack Obama in Denver een masterpiece van een speech. Hij gaat uit van zowel een individuele als gezamenlijke verantwoordelijkheid. Dat is de essentie van de Amerikaanse belofte. Hij noemt 29 kant-en-klare beleidsvoorstellen, dat is de change die hij bedoelt; helder wordt uitgelegd waar Amerika volgens hem naar snakt. Obama inspireert, hij is de bruggenbouwer die nodig is. Hij spreekt over de hervormingen die nodig zijn in o.a. het onderwijs en de gezondheidszorg. Hij benadrukt een centrale rol van diplomatie en overleg. Hij staat voor equal work - equal pay en het aangaan van nieuwe partnerships. En hij roemt de enorme beweging die al 18 maanden voelbaar is - die van de Amerikaan die beseft dat het tijd is voor nieuwe ideeën, nieuw leiderschap en een nieuwe vorm van politiek bedrijven. Obama sluit zijn indrukwekkende acceptance speech af met een verwijzing naar de speech van Dr. Martin Luther King, vijfenveertig jaar eerder bij Lincoln's Memorial in Washington.
In mijn hotelkamer gaan, na Obama's speech, mijn gedachten terug naar mijn bezoek aan Auburn Avenue. Heel even heb ik in Dr. King's wereld gestaan. In mijn herinnering staan de verse beelden, over wat deze man geleden heeft, waar hij voor stond en waar hij en zoveel anderen voor hebben gevochten. De lokale TV-zenders in Atlanta zoomen tijdens Obama's speech in op de gedelegeerden uit Georgia waarvan er enkelen vijfenveertig jaar daarvoor bij waren, in Washington. Sommigen kunnen hun emoties nauwelijks de baas. De afsluitende woorden van Barack Obama's acceptance speech laten ook mij niet onberoerd. Ik pink een traantje weg; wat een historische gebeurtenis en wat is deze man bijzonder!
Twee dagen later sta ik voor een kraampje met allerlei Obama-prullaria in Atlanta's Centennial Park. Ik koop twee T-shirts en een berg Obama buttons. De verkoper is een vreselijk aardige zwarte man van ergens in de zeventig. Als ik mijn zojuist gekochte spulletjes in mijn tas opberg vraag ik of hij denkt dat Barack Obama een serieuze kans maakt bij de aankomende verkiezingen. De man glimlacht en zegt: "Mevrouw, u moet weten dat ik in november voor het eerst van mijn leven mijn stem uit ga brengen. Want voor de allereerste keer heb ik het gevoel dat er iemand is die écht luistert en van wie ik oprecht geloof dat hij tot betere dingen in staat is."
"The ultimate measure of a man is not where he stands in moments of comfort and convenience, but where he stands at times of challenge and controversy."
('On Being a Good Neighbor', Montgomery bus protests 1956 - Martin Luther King Jr.)
Lees de volgende blog op zondag 26 oktober a.s.!
Filed under: Yvonne
Yvonne on Woensdag 22 Oktober 2008
Mooie weergave, emotioneel, gepassioneerd, en met een belangrijke universele boodschap: gaan voor datgene waarvoor je staat! H.g. Anna
Ben jij soms voor Obama?
Erg mooie site, Yve. Gr, Sam
Daar hou ik van! Mensen met een overtuiging, en die daar voor gaan. Het is jammer dat president Bush het veld moet ruimen. He, confronted with the unexpected horrible terror attacks of 9/11, has raised his and US responsibility for world security where other leaders and some doubtful allies stood adverse. He (and not the irresponsibles) has, humanly speaking, guided the world safely through the 12 September periode and brought freedom to many suppressed human beings. He has succesfully passed the test. One of his famous predecessors, Abraham Lincoln, has said: “Nearly all men can stand adversity, but if you want to test a man’s character, give him power.” Laten we hopen dat, mocht Obama winnen, ook hij deze test succesvol zal doorstaan. Veel plezier in de States
Hi Yve,
Prachtige site, volg graag je zeer betrokken avonturen in de States. Enneh HJ, minderheidsstandpunten prima hoor, maar kijk je niet te veel weg van de wereldwijde rommel die Bush voor de volgende president achterlaat? Je zal het maar moeten opruimen… go Barack & go Yve!!! Groeten uit Brussel
Ha beauty, ziet er geweldig uit. Mis logo nog :) Heel veel plezier en succes in de States. Grtz. mark
Beste Yvonne,
Het stoort mij zeer als VVDér en bestuurslid, dat jullie campagne
gaan voeren voor een socialistische party, welke de zgn democraten in de USA eenvoudig zijn.Heb er 15 jaar gewoond en gewerkt. Heb niks tegen Barack Obama, had alleen gehoopt, dat deze zo verstandig was om Republikein te zijn, daar ik z’n uitstraling bewonder.Hoop, dat je er daar achter komt, hoe de democraten werkelijk zijn.Veel succes !
Jaren geleden maakte M.L.King op mij in Atlanta ook een een onuitwisbare indruk. Ga vooral door met je campagne .Bij de Republikeinen zie ik weinig VVD standpunten. Meer CU achtig. En de Democraten socialistisch?? Ja ,zo wordt dat door de Republikeinen er in gepomt.
En dan als je er in geloofd, er ook voor gaan! Zelfs nu hij in de polls een voorsprong laat zien, toch je koffers pakken en meehelpen zoveel mogelijk kiezers naar de stembus te krijgen. Zo word je deel van de geschiedenis. Met enige afgunst, moet ik eerlijk bekennen, volg ik je blog.
Beste Yvonne,
Ik heb je belevenissen met veel plezier gelezen. Zelf (eveneens lid van de VVD) heb ik in de maand september campagne gevoerd voor John McCain in de staten Virginia en Florida. In die periode vond de Republikeinse Conventie plaats. Een ongelofelijke ervaring. Het spijt me voor je, maar in Barack Obama heb ik bijzonder weinig vertrouwen. McCain is een zeer ervaren Republikein met veel liberale standpunten. Wist je overigens dat de Republikeinen al voor meer staatstoezicht op de kredietbanken Freddie Mac en Fannie Mae waren ruim voor de kredietcrisis losbarstte? De voorstellen zijn door de Democraten verworpen. Wist je dat dankzij steun van de Republikeinen (aan de regering van Colombia/Uribe) de veiligheid en levensstandaard van de Colombianen enorm is toegenomen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het zal duidelijk zijn dat ik de Republikeinen een warm hart toedraag en ik hoop dan ook dat de liberale John McCain de volgende president van de USA wordt.
Yvonne, ik wens je veel succes in al je werkzaamheden. Uiteraard ben ik graag bereid je mijn campagnebelevenissen te mailen.
Hartelijke groet,
Erik
Leuk idee dit blog, ben benieuwd naar je verhalen! (en de reacties van je collega VVD-ers hierop ;)
Gaan we de verkiezingsnacht nog ergens doorbrengen in de buurt van wat Yanks, donuts en TVs?
Hi Yve,
helemaal geweldig dat je datgene gaat doen wat je hart je ingeeft… leuk om te lezen wat je bezighoud en hoe je omgaat met alle indrukken en hecktiek van de verkiezingen in de states.
It is time for change…. wie weet dat het net zo een gevleugelde uitspraak wordt als i have a dream….alleen te hopen dat het niet de geschiedenis ingaat om de vekeerde redenen
Michel
Hoi Yvonne,
Ik moet toch nog even reageren op je artikel in de Diemer Crt. van woensdag. Je zegt daar in dat politieke partijen in Nederland, in tegenstelling tot Amerika, niet naar de burgers toe gaan. Maar de SP doet dit al vanaf haar oprichting in de jaren 70. Ik geloof dat wij daar uniek in zijn in Nederland. Ik zie dat andere partijen, hoe graag ze dat ook zouden willen, niet zo snel doen.
ciao Peter
Hoi Yonne,
Fijn dat je een goede vlucht hebt gehad! En goed om te lezen, dat je zo meteen aan de slag bent gegaan. Wat zijn de resultaten tot nu toe?! Het wordt steeds spannender! Ik las dat al veel mensen hun stem hebben uitgebracht. Zet ‘m op: yes we can!!!
Wij zijn gisteren op onze manier naar de burgers toe gegaan. In het winkelcentrum hebben we over de begroting gesproken.
groetjes,
Farida